Καναρίνι Τιμπράντο

Το Τιμπράντο είναι ο ποιο κοντινός απόγονος του άγριου καναρινιού. Με το πολύ όμορφο, πολύχρωμο και δυνατό κελάδημα του το

Τιμπράντο είναι ιδανικό εάν σκέφτεστε να το κρατήσετε σε κάποιο εξωτερικό χώρο αλλά και όχι μόνο. Οι Ισπανοί θεωρούν τα Τιμπράντο σαν το καλύτερο σπιτικό κανάρι και αυτό γιατί η παραγωγή του είχε σαν μοναδικό σκοπό το τραγούδι και όχι το χρώμα του πουλιού. Το όνομα Τιμπράντο περιγράφει για τους Ισπανούς το τραγούδι αυτού του θαυμάσιου καναρινιού που με τη μεταλλική χροιά του θυμίζει καστανιέτες.Το τραγούδι του Τιμπράντο είναι διάφανο, αρμονικό και μεταλλικό, αποτελείτε από 12 νότες τις οποίες το Τιμπράντο χρησιμοποιεί περιοδικά με γρήγορες εναλλαγές και σε διάφορους συνδυασμούς. Ένα καλό Τιμπράντο είναι επινοητικό στους συνδυασμούς του ενώ ένα κακό προσθέτει λάθος νότες ή ήχους που έχει μάθει στη λάθος στιγμή χαλώντας την αρμονία του τραγουδιού. Τα Τιμπράντο μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να τραγουδούν σκοπούς άλλων Τιμπράντο αλλά και να τραγουδούν διαδοχικά με άλλα Τιμπράντο δημιουργώντας μια ομάδα που μπορεί να προσφέρει ασύγκριτα τραγούδια.. Αν και το τραγούδι τους είναι δυνατό η φωνή τους δεν πρέπει να είναι ούτε τραχιά ούτε διαπεραστική.Τα περισσότερα Τιμπράντο φτάνουν σε μέγεθος τα 14 εκατοστά. Συνήθως το φτέρωμα τους είναι δεμένο και ίσιο σε πρασινωπό χρώμα με κάποια γρι χροιά. Αλλά αποδεκτά χρώματα είναι το κίτρινο, κυρίαρχο άσπρο, κυρίαρχο γρι, παρδαλό και κανελή. Οι χρωματισμοί στο κόκκινο δεν είναι αποδεχτή στη ράτσα Τιμπράντο. Η ουρά του Τιμπράντο είναι ίσια η χελιδονιού και τα πόδια του σχετικά κοντά.Λόγο της κοντινής συγγένειας με το άγριο κανάρι τα Τιμπράντο είναι ποιο ανθεκτικά στις καιρικές συνθήκες αρκεί η θερμοκρασία να μην πέσει κάτω από τους μηδέν βαθμούς. Καλύτερα τα κλουβιά τους να είναι λίγο μεγαλύτερα.



......Read more!

Οι μικροί μας φίλοι γενικά

Τα καναρίνια είναι καθαρά και ήρεμα και δεν χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα, προσοχή όμως, δεν τους αρέσει να τα πιάνουμε. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι η ευχάριστη, μελωδική φωνή τους. 'Ολα τα αρσενικά καναρίνια τραγουδούν, αρχίζοντας από τους τρείς πρώτους μήνες της ζωής τους. Αν το αρσενικό καναρίνι αρρωστήσει παύει να τραγουδάει μέχρι την επόμενη άνοιξη, ακόμα κι αν έχει θεραπευτεί από την άρρωστια. Τα καναρίνια δεν είναι κοινωνικά πουλιά. 'Ενα καναρίνι σε ένα κλουβί είναι ευχαριστημένο. Τα αρσενικά πρέπει να μένουν σε χωριστά κλουβιά, για την αποφυγή καυγάδων, αλλά μπορούν να είναι κοντά για να παρακινούνται στο τραγούδι. Στη περίπτωση που έχετε πολλά μαζί, αρσενικά και θηλυκά, πρέπει να υπάρχει αρκετός χώρος, πολλά κλαδιά και πολλές ταίστρες και ποτίστρες.
Μόνο από την εμφάνιση δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το φύλο στα καναρίνια. Κατά την περίοδο αναπαραγωγής όμως, μπορούμε από την συμπεριφορά, να διακρίνουμε εύκολα το φύλο. Τα αρσενικά είναι ιδιαίτερα "ομιλητικά" αυτή την εποχή και η κλοάκη μεγαλώνει και προεξέχει. Τα καναρίνια είναι σχετικά εύκολο να αναπαραχθούν στο σπίτι, αρκεί να είναι υγιή ενήλικα, να υπάρχει άφθονο φαγητό και νερό και μια φωλιά και υλικά για να τοποθετήσουν μέσα στη φωλιά. Μια εκτεταμένη φωτοπερίοδος (όπως η άνοιξη), είναι συνήθως η αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου. Για να αποφευχθούν τραυματισμοί στο θηλυκό, το ζευγάρι πρέπει να μείνει μαζί στο ίδιο κλουβί κατά την περίοδο αναπαραγωγής και όχι νωρίτερα. Το θηλυκό γεννάει 3-5 αυγά, που επωάζει για περίπου 14 μέρες πρίν εκκολαφθούν. Τα μικρά γεννιούνται χωρίς φτέρωμα και είναι έτοιμα να αφήσουν τη φωλιά σε 11-17 μέρες. Τα καναρίνια τις περισσότερες φορές ανατρέφονται και από τους δύο γονείς. Ωστόσο μερικές φορές αν ο αρσενικός νιώθει ότι παραμελείτε απο την θηλυκια τότε μπορεί να τραυματίσει ή και να σκοτώσει τα μικρά τους.Αν παρατηρήσετε τον αρσενικό να προσπαθεί κάτι τέτοιο καλό είναι να τον απομακρύνεται από το κλουβί.
Μια φορά το χρόνο στο τέλος της περίοδου αναπαραγωγής, τα καναρίνια αλλάζουν όλο τους το φτέρωμα. Αυτή την εποχή πρέπει να παίρνουν συμπλήρωμα με φαγητά πλούσια σε πρωτείνη, όπως λιωμένο σφιχτοβρασμένο αυγό, ψιλοκομμένο κοτόπουλο ή ειδική τροφή του εμπορίου (έντομα σε σκόνη). Τα κόκκινα καναρίνια πρέπει να παίρνουν σαν συμπλήρωμα λιωμένα καρότα, γλυκοπατάτες, φύλλα από σκούρα πράσινα λαχανικά ή καροτίνη (υπάρχει ειδική τροφή του εμπορίου). Η κυρίως τροφή, είναι μια ποικιλία από ανάμεικτους σπόρους, ειδική για καναρίνια.
Αν στη ζωή ένος καναρινιού υπάρχει συνεχής πηγή στρές, όπως φόβος, ανταγωνισμός με άλλα καναρίνια στο κλουβί, μόλυνση ή κακός σχεδιασμός του κλουβιού, τότε τα φτερά δεν σχηματίζονται σωστά και μπορεί να μείνει χωρίς φτέρωμα όλο το χρόνο.
'Οταν ο καιρός είναι κρύος τα καναρίνια πρέπει να μένουν μέσα στο σπίτι, σε σημείο που δεν υπάρχει ρεύμα αέρα. Το κλουβί πρέπει να είναι ευρύχωρο, ασφαλές και να έχει πολλά κλαδιά (αν είναι φυσικά, να μην έχουν ψεκαστεί με εντομοκτόνα και να μην είναι τοξικά).
......Read more!

Η εξέλιξη και οι ράτσες τους

Τα καναρίνια κατάγονται από τα Κανάρια Νησιά του Ατλαντικού ωκεανού και από εκεί έχουν πάρει και το όνομά τους. Από το 1400 Ισπανοί και Πορτογάλοι ναύτες μετέφεραν αυτό τον φτερωτό τραγουδιστή, στην Ιβηρική χερσόνησο ξεχωρίζοντάς τον από άλλα πουλιά, για το ασυνήθιστο κελάηδισμά του.Οι διάφορες ποικιλίες καναρινιού που είναι γνωστές σήμερα στην Ευρώπη, προήλθαν απο την μετεξέλιξη του άγριου καναρινιού που υπάρχει και ζει ελεύθερο εκεί. Η μετεξέλιξη του χρώματός του έγινε σταδιακά από πράσινο που είναι το άγριο, στις αποχρώσεις του κίτρινου που εμφανίζεται στις σημερινές ποικιλίες. Περίπου στο 1600 το ωδικό καναρίνι άρχισε να εξαπλώνεται σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη, και το 1700 η Γερμανία παρουσιάζει ωδικά καναρίνια από εκτροφή. Η ποιό γνωστές περιοχές είναι, το Αννόβερο, Σαξωνία, Βαυαρία, Brunswich, Hartz, και Πρωσσία. Το 1860 διακρίνονται για την μελωδία τους τα καναρίνια Harzer. Μετά απο διασταυρώσεις και επιλογές, περίπου το 1900, οι εκτροφείς πέτυχαν stams τα οποία δεν μπορούν να συγκριθούν με τα σημερινά Μαλινουά. Η ακριβής χρονολογία αυτής της μεταβολής δεν είναι γνωστή, αλλά υπολογίζεται να είναι το 1912. Οι δύο κύριες φυλές του ωδικού καναρινιού είναι το HARZER και MALINOIS. Όσον αφορά τη δεύτερη, προέρχεται κατά πολλούς από την βελτίωση του ονομαζόμενου μεγάλου καναρινιού της Σαξωνίας. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των MALINOIS είναι οι ήχοι που μοιάζουν με τον ήχο της ροής του νερού, γι'αυτό και ονομάζονται WATERSLAGER επίσης η ελαφρά κύρτωση του σώματος του όταν κελαηδάει. Οι νότες τους μοιάζουν πολύ με αυτές του αηδονιού.

......Read more!

Το κελάηδημά τους

Όπως όλα τα ωδικά πτηνά έτσι και τα καναρίνια παράγουν έναν ήχο προκειμένου να

προσελκύσουν το ταίρι τους. Ο ήχος αυτός είναι γνωστός σε όλους μας ως κελάηδημα. Για να επιτύχουν αυτόν τον ήχο τα καναρίνια έχουν στους πνεύμονες τους, κοντά στη διακλάδωση των βρόγχων ένα ιδιαίτερο φωνητικό όργανο, την σύριγγα. Οι μελωδικοί ήχοι παράγονται με αυτό το όργανο και με τη βοήθεια των 9 αεροφόρων σάκων που επικοινωνούν με τους πνεύμονές τους. Τα καναρίνια έρχονται 3α στο κελάηδημα με φωνητική κλίμακα 21 στρωφών καθώς στην 2η είναι η καρδερίνα με κλίμακα 22 στρωφών και στην κορυφή το αηδόνι με κλίμακα 24 στρωφών.

......Read more!